گزارش‌ها را به‌ياد مىآوردند و باده‌گسارى مىكردند . » « 1 » و از آنجا كه احتمال مىرفت برخى از افراد ، حتّى پس از قبول اسلام مبتلا به شرب خمر شوند و با آن حال وارد نماز يا مسجد شوند خداوند متعال براى جلوگيرى از آن فرمود : « يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلوةَ وَ انْتُم سُكارى حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ » « 2 » اى اهل ايمان هرگز با حالت مستى به نماز نايستيد تا بدانيد چه مىگوييد ( و چه مىكنيد ) . حرمت تدريجى شراب نيز دليل ديگرى بر علاقه‌مندى اعراب عصر جاهلى به موادّ مست كننده بوده است . « 3 »

--> ( 1 ) - الغدير ، امينى ، ج 7 ، ص 95 از رسائل الجاحظ ، ص 34 ؛ شرح ابن ابىالحديد ، ج 3 ، ص 262 . ( 2 ) - نساء ( 4 ) ، آيهء 43 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 219 . حرمت شرب خمر به‌تدريج صادر شد ، ابتداء با بيان اين نكته كه گناهش بيش از نفع آن است ، ممنوعيّت اجمالى يافت و پس از مدتى به‌صورت قطعى تحريم گرديد و از پليدىها و از اعمال شيطان شناخته شد . جهت اطّلاعات بيشتر در اين زمينه به الميزان ، ج چهارم ، ص 359 به بعد مراجعه كنيد .